... و قدمهای کوچکت به سوی بزرگ تر شدن می شتابد ...
از تو که می نویسم ، مثل نقاشی هستم که تو رو آسمان و زمینی می بینم
اسمان که می شوی به رویاهایم می رسم
و
در زمین انقدر به حقیقت وحودت نزدیکم که فاصله ات تا من میشود تنگنایی از به آغوش کشیدنت
چه نقاشی زیباییست !!!!!!!!!
خوابت آرام بخش روحم
و
خنده هایت آرام بخش جانم
دوستت دارم.................
چه مرا دوست داشته باشی ، چه نه
چه با من باشی ، چه نه
چون هدیه ای هستی که به جانم نشسته ایی
و تکرار آمدنت را در هر ماه به شادی مینشینم
پسر عزیزم ورودت به هفده ماهگی مبارک
هدیه ناقابل این ماه تو

مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی



... و قدمهای کوچکت به سوی بزرگ تر شدن می شتابد ...
